Zupa z puree z Aveluk (szczawiu końskiego).

Niezwykle lekkie danie na szczupłą talię! Na koniec powiem, że wielu moich rodaków może być zszokowanych sposobem ubijania aweluka w blenderze, uznając zmiany w przepisie sposobu gotowania starego dziadka za bluźnierstwo. Ale najprawdopodobniej to nie jest mój problem. Lubię smak samego aveluka w formie zupy puree, a nie to, jak trawa dostaje się mi pod zęby. Nawiasem mówiąc, w ten sam sposób gotuję rosyjską zupę z zielonej kapusty na wiosnę (ale bez soczewicy). Aveluk lub szczaw koński to wieloletnia roślina z rodziny gryki. Szczaw koński zawiera garbniki pomagające usuwać toksyny z organizmu, olejek eteryczny, sole kwasu szczawiowego, organiczne związki żelaza, witaminę K, która należy do grupy pierwiastków rozpuszczalnych w tłuszczach, wspomaga syntezę białek, odgrywa znaczącą rolę w metabolizmie kości i tkanki łącznej, a także zdrową pracę nerek. Na obszarze przestrzeni poradzieckiej szczaw koński występuje w dużych ilościach na całej Ukrainie, częściej na Polesiu, Stepie Leśnym i północnych regionach Stepu. Ukraińska nazwa to szczaw Kinski, popularnie nazywany szczawiem, szczawiem. Na Ukrainie w większości przypadków kłącza z korzeniami wykorzystuje się w postaci surowców leczniczych. Na obszarze przestrzeni poradzieckiej szczaw koński występuje w dużych ilościach na całej Ukrainie, częściej na Polesiu, Stepie Leśnym i północnych regionach Stepu. Ukraińska nazwa to szczaw Kinski, popularnie nazywany szczawiem, szczawiem. Na Ukrainie w większości przypadków kłącza z korzeniami wykorzystuje się w postaci surowców leczniczych. Podobnie jak na Ukrainie, w Armenii szczaw koński rośnie wszędzie: na poboczach dróg, obrzeżach lasów, polanach, łąkach. Ale najbardziej soczyste, smaczne liście szczawika końskiego - aveluka - rosną na alpejskich łąkach w górzystych regionach Armenii, a głównie jego liście są wykorzystywane do celów spożywczych. Zbiór Aveluk odbywa się od końca maja do początku lipca. Zebrany aveluk staje się później twardy i gorzki. Dla największej wygody podczas dalszego użytkowania długie liście aweluku splata się w warkocz o długości 1-1,5 m, suszy i zawiesza w dobrze wentylowanym miejscu i stosuje przez cały okres jesienno-zimowy. Cóż, teraz, gdy dowiedzieliśmy się już czegoś o zaletach aveluka, musimy go jeśli nie kochać, to przynajmniej szanować go w postaci zupy.