Shanga Shanezhki - 8 przepisów kulinarnych krok po kroku

To danie przygotowywane jest w północnej części Rosji, głównie na Uralu. Uważa się, że słowo shangi przeszło na język rosyjski z języka Komi. A tam trafiło z kolei z Karelii, bo z fińskiego tłumaczy się to jako żniwo.

Tak naprawdę shangi to nic innego jak serniki. Dokładniej, są to ich najbliżsi krewni. Jedyną różnicą jest to, że shangi przygotowywane jest wyłącznie z niesłodzonym nadzieniem. Ponadto w sernikach zwykle wykonuje się specjalne zagłębienie na nadzienie, a w shangi nakłada się je lub rozprowadza na wierzchu. Przynajmniej tak je przygotowywano. Teraz shangi bardziej przypominają serniki, ponieważ wiele gospodyń domowych woli napełniać je nadzieniem niż smarować.

Kształt shanegów jest klasycznie okrągły, ale może być owalny lub kręcony. Różni się także wielkością: od małych, porcjowanych krążków, które z łatwością mieszczą się w dłoni dziecka, po większe, o średnicy talerza obiadowego.

Jakie nadzienia dodaje się do Shangi? Podobnie jak w przypadku każdego ciasta, nadzieniem do shanegów może być wszystko: ziemniaki, grzyby, ser, twarożek, puree z dowolnych płatków zbożowych lub roślin strączkowych, mięso, kurczak, owsianka. Ciasto na nie jest zwykle przaśne, aby nie przenosiło smaku z nadzienia na siebie. Ale dopuszczalne są opcje z drożdżami, mąką pszenną lub żytnią.

Shangi piecze się w piekarniku, a następnie smaruje masłem lub olejem roślinnym. Podaje się je na gorąco jako dodatek do innych dań, np. zupy, ryb, kawy, herbaty. W dzisiejszej Rosji istnieje wiele przepisów na shaneg, bardzo różne. W Związku Radzieckim były równie popularne.

Swoją drogą, oprócz wspomnianych już serników, najbliższymi krewnymi shanegów są także: perepechi, kalitki, kastybai, rasstegai, echpochmak, tabani.